repl.it
C

No description

fork
loading
Files
  • main.c
main.c
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
/*
NJUTNOV METOD
-i dalje radimo sa funkcijom snage P(V) koja ima samo 1 maksimum
-postavljamo proizvoljan napon i "citamo" struju po aproksimaciji I(V) = a - exp(c(V-d))
-izvod diskretne funkcije se racuna kao (p1-p0)/dv, gde je dv promena napona
*/

#include <stdio.h>
#include <math.h>

#define maksGreska 0.005
#define promena 0.005

double f(double);
double df(double, double);
double ddf(double, double, double);

double njutn() {

	//mora se paziti na pocetni uslov inace ce divergirati!
	//ovo moze da se regulise tako sto se proverava da li je h vece od neke vrednosti i ako jeste raditi hill climb - nije uradjeno umoran sam
	double u = 0;

	double u1 = u + promena;
	double u2 = u + 2 * promena;
	double p, p1, p2, h;
	int cnt = 0;

	while (cnt < 1000) {	//da ne vrti neogranicen broj puta
		cnt++;

		p = f(u);
		p1 = f(u1);
		p2 = f(u2);
    //if (ddf(p, p1, p2)>0.000038)
    printf("ddf je: %f\n", (ddf(p, p1, p2))) ;
		/*
    if korak nije dovoljno mali
       h= ;
    else
       h=0;
    */
    


    h = df(p, p1) / (ddf(p, p1, p2)-1);
		u1 = u - h;

		if (fabs(h) < maksGreska) {
			printf("Njutnovom metodom je, nakon %d koraka dobijeno: ", cnt);
			return u1;
		}
		u = u1;
		u1 = u + promena;
		u2 = u1 + promena;
	}
	printf("Njutnovom metodom nije pronadjeno resenje\n");
	return 0;
}

double f(double u) {
	return u*(4 - exp(3 * (u - 4)));			//aproksimacija sa parametrima a=4, c=3, d=4
}

double df(double pLevo, double pDesno) {
	return (pDesno - pLevo) / promena;
}

double ddf(double p, double p1, double p2) {
	return (p2 - 2 * p1 + p) / (promena * promena);
}
#define promena 0.005

//funkcija i od u
double fiu(double);

//digitalno filtrirati sum koji funkcija realno ima? (pomnozen malim sunosom)
//\left(a-e^{c\left(x-d\right)}\right)x+0.1\cdot\sin\left(x\cdot100\right)


double prvi() {

	//pocetne vrednosti, koje se u praksi citaju sa senzora
	double u = 0;
	double i = fiu(u);

	//promena napona/struje
	double u1 = u + promena;
	double i1 = fiu(u1);

	char inc = 1;		//bool dal se uvecao ili smanjio index
	int count = 0;		//broj koraka

	//ovde ce na kraju biti while(1) (onda ne moze da bude rutina),
	//ali kod nas radi samo dok se penje, kad krene da silazi staje
	while (inc) {
		count++;
		if (u * i <= u1 * i1) {
			u = u1;
			i = i1;
			if (inc) {
				u1 = u + promena;
				i1 = fiu(u1);
			}
			else {
				u1 = u - promena;
				i1 = fiu(u1);
			}
		}
		else {
			if (inc) {
				inc = 0;
				if (u > 0) {
					u1 = u - promena;
					i1 = fiu(u1);
				}
			}
			else {
				inc = 1;
				u1 = u + promena;
				i1 = fiu(u1);
			}
		}
	}

	printf("Prvom metodom je, nakon %d koraka dobijeno: ", count);

	return u;
}

double fiu(double u) {
	return 4 - exp(3 * (u - 4));				//aproksimacija sa parametrima a=4, c=3, d=4
}

#include <stdio.h>

//setnja po razlicitim naponima sa fiksnim korakom
//double prvi();

//pokusaj Njutnove metode
double njutn();


//u mainu se trenutno samo poziva mppt funkcija,
//jer dobijeni napon ne koristimo ni za sta
int main() {

	double uP = prvi();
	printf("U = %f\n", uP);

	double uN = njutn();
	printf("U = %f\n", uN);
}